غبار پشت شیشه میگه رفتی...

همه خسته درها بسته بغض اسمون شکسته تو شبای سردوپاییز خونه خالی دل من تنها نشسته توی کوچه روی ناودون صدای گریه بارون یاد اون خنده اخر دلموکرده پریشون نمی دونم به کجا رفت همش از خودم می پرسم که چرا رفت از کجا رفت اخه اون بود همه دنیام همه عشقم همه رویام حالا بی اون یه اسیرم خیلی خستم خیلی تنهام به امید روز دیدار منم اون شبگرد بیدار...!!

مدتهاست که دارم به خودم می قبولونم که دیگه باید تنهای تنها باشم ...!!

تنها ترازهمیشه... دیگه کسی نیست که غم هاوشادیهامو با اون تقسیم کنم

دیگه کسی نیست که حرفاش امیدی واسه دل تنهاوخستم باشه ...!!

بارون می باره امشب برسکوت تنهایی ام و سکوتم با ترنم باران همنوامیشود و این بغض خیس میشکند دل بودنت را بهانه کرد صدایت مرد نشنیدی با نم نم باران زار گریست...!!

اشک پهنای صورتم را پوشانده بود و من گذشته و حال واینده ی بی خبرم غرق بودم..!1

هیچ چیزوهیج کس را در کنارم احساس نمی کردم انگار که اصلا اینجا نبودم زیرلب زمزمه کردم..: باز امشب زیر لب صدایت می کنم اشک میریزم دو چشمم را فدایت می کنم در نگاه خسته ات دنبال حرفی تازه امهر چه می خواهی بگو من هم دعایت می کنم خسته ای طاقت نداری می روی اخر سفر طاقت اشکت ندارم پس رهایت میکنم رفته ای من مانده ام در انتهای عشق تو رفته ام قربان عکست جان به پایت می کنم...!!

از اون همه شادی و خنده از اون گذشته زیبا برای من تنها خاطراتی باقی ماند و عکسی که به ان زل میزنم و با خودم می خوانم..: اخه دل من دل ساده من تا کی من خوای خیره بمونی به عکس رو دیوار اخه دل من دل دیوونه من دیدی اونم تنهات کذاشت بعد یه عمر ازگار....!!!

وقتی این شعرو میخونم وبا خودم زمزمه می کنم انگاراشکام تندتر می یاد روی گونه هام بعدمی گم اشک اهسته بریز غم زیاده...!!

بعد نگاه حسرت بارم و به بارون می سپارم یادم همیشه بهم می گفت وقتی اسمون گریه می کنه برای اینه که به عشق پاک من و تو حسادت می کنه !! خیلی دلم می خواد الان ازش بپرسم که چرا اسمون گریه می کنه ؟؟!! بعدش با حسرت به گذشته و ارزوهای بی هدف اینده می خوانم:

کاش می شد قصه را با تو نوشت با تو شد راهی به راه سرنوشت

کاش می شد خنده را با تو نوشت منتشر می کرد در خوی و سرشت

کاش می شد اخم ها را می ربود با تو از هر چهره و هر ذات زشت

کاش می شد خانه ای ازعشق ساخت ان دل عاشق برایش همچو خشت

کاش می شد گریه ها را پاک کرد خنده را بر روی گونه می نوشت

کاش می شد دانه های مهر کاشت با دو دستان بر زمین زرع و کشت

و ای کاش های دیگر.....!!

یادم اون اخری ها که هر دو مون واسه جدایی گریه می کردیم بهم گفت هر وقت خواستی که به یاد من بیفتی به اسمون نگاه کن و این شعرو بخون .. و من همیشه و هر لحظه چشمانم به اسمان و با خودم می خوانم..:

ایینه های دل تو یکی یکی شکسته شد پنجره های قلب تو به روی نور بسته شد باور تلخ مرگ من توی سیاهی های شب از اون همه خاطره ها مرثیه ای مونده رولب دلت میخواد تا بدونی اون که دوستش داشتی کجاست اون با لا تو اسمونا بهشت زیبای خداست یه لحظه چشماتو ببند ببینهنوز دوست دارم شبا که خوابت نمی ره منم به یادت بیدارم گریه نکن برای من رسم زمونه همینه من هنوزم پیشتم نگاه تو نمی بینه غصه نخورعزیز من پنجره ها رو وا بکن بازم مثل گذشته ها به اسمون نگاه بکن فقط به خاطرت بیار که زندگی یه فرصت برای اون مسافری که تشنه ی محبت...!!!

بعد اخرش عصبانی می شم تو که می گی زندگی یه فرصت برای اون مسافری که تشنه ی محبت پس اگه من اشتباه کردم چرا یک بار دیگه به من فرصت ندادی؟؟ به منی که الان تشنه ی محبت تو هستم !! و هر لحظه به خشک شدن یاست نزدیک میشه ولی افسوس....!!!

اما من هنوزم دوست دارم حتی بیشتر از همیشه