غبار پشت شیشه میگه رفتی...

میری ولی اینو بدون این دنیا خیلی کوچیکه

   تو دورمیشی ولی صدات هنوزتو گوشم می پیچه 

          جنگل رویاهای من بد جوری آتیش میگیره          

               درخت آرزوی من تو شعله ی غم میمیره                  

برو ولی بدون که تو واسم هنوزهمون کسی

همون کسی که یک نفر تو فکرشه هنوز بسی

بد جوری آتیشم زد بی هیچ گناه وهیچ خطا

به اتهام اینکه من, عاشق بودم بی ادعا

برو دیگه خیال نکن که بر سر من چی میاد

به خلوت خیال من شاید بازم کسی بیاد

برو ولی صدای من میرسه به گوش خدا

خودش داره خوب می بینه چه میکنن این آدما

اي سفر كرده به شهر ناشناس و دوردست
تا تو بودي يار من غصه تنهايي نبود
بودنت سايه اي بود بر سر بي پناه من
غصه رفتن تو قلبمو آزرده نمود


                                            مي نويسم نامه اي بي انتها براي تو   
                                            كه چقدر تنها شدم از لحظه نبودنت
                                           جاي تو خاليه اينجا واسه ما اما هنوز
                                          مي پيچه توخونه عطر نفس و بوي تنت


                                                                               شايد اين سهم تو بود نموندن و من ميدونم
                                                                            ديگه هيچ كس توي دنيا مهربون مثل تو نيست 
                                                                              من در انجا وتو در بالاترين نقطه حد
                                                                             عكس تو اما هميشه توي قاب شيشه اي ست


                                         بي تو سنگها دل اين پنجره ها را مي شكنند
                                         نيستي كه ببيني اينجا گريه هم بي حوصله ست
                                        مي نويسم اسمتو رو كاغزاي دفترم
                                        بين من با اسم تو اما يه دنيا فاصله ست


تازه عادت كرده بودم به تو اي همراز من
با نگاهت مي شناختم راه و رسم زندگي
از غم تو مي هراسيدم كه يك روز عاقبت
نكنه بي من بري يا كه بري به من نگي


                                           رفتي از دنياي ما ساده تر از يه لحظه خواب
                                           چه غريب عكس تو اما توي قاب شيشه شد
                                          رفتي و تنها گذاشتي توي اين تنهايي ها
                                           اوني كه تنها بود و تنهاتر از هميشه شد

مثل همیشه حرف اخرم واسه بهونه...!!

توي کوچه هاي اميد

       آرزوم رنگ تو داره

              تو بيا اميد من باش

                   تا چشام بارون نباره

                         زندگي رنگي نداره

                              اگه تو نيايي کنارم

                                     جز تومن کسي ندارم

                                             تا ابد تو هستي يارم

                                                    تو زمستون سياهم

                                                        تو دلم جوونه کردي

                                                                 منو تا خدا رسوندي

                                                                         قلبمو نشونه کردي

                                                                                 تو اگه پيشم نباشي

                                                                                         شب من سحر نميشه

                                                                                                  فاصله بين من و تو 

نوشته شده توسط یاس تنها در سه شنبه هشتم اسفند 1385 ساعت 13:56 موضوع | لینک ثابت

به نام همراه و همراز همیشگی!!

نوشته شده توسط یاس تنها در چهارشنبه دوم اسفند 1385 ساعت 16:37 موضوع | لینک ثابت